Nic nie poradzę na to, że taka jestem...

Są chwile, kiedy oglądam komedię romantyczną i na koniec cieszę się jak dziecko z dobrego, romantycznego zakończenia...

Są chwile, kiedy chce mi się płakać przez drobnostkę i czuję, jak łzy spływają mi po policzkach...

Są chwile, kiedy mam ochotę krzyczeć, gdy chcę rzucić czymś o ziemię...

Są chwile, kiedy czuję się bardzo samotna i nikomu niepotrzebna...

Są chwile, kiedy czuję, że nie poradzę sobie ze wszystkim tym, co czeka na mnie tego dnia, w najbliższym czasie...

Są chwile, kiedy uśmiecham się mimo padającego deszczu czy porwistego wiatru, a przechodnie patrzą na mnie jak na wariatkę...

Są chwile, kiedy łapię się na tym, że nucę coś idąc przez miasto...

Są chwile, kiedy brakuje mi tych, którzy mnie opuścili...

Są chwile, kiedy płaczę z tego powodu i chwile, kiedy uśmiecham się, wspominając, co dobre...

Są chwile, kiedy siedząc w pierwszym rzędzie na koncercie, zamykam oczy i zapominam o tym, gdzie jestem...

Są chwile, kiedy wierzę i kiedy wątpię...

Są chwile, kiedy bywam złośliwa i kiedy inni wypłakują się na moim ramieniu...

Są chwile, kiedy wydaje mi się, że życie toczy się obok mnie, a mnie tak naprawdę nie dotyczy...

Cała ja...